Kantorek

Dawno nic nie pisałem w tematach społecznych eksperymentów. Ostatnio wpadło mi do głowy sprawdzić reakcje społeczne w następującej sytuacji. Siedzę w zatłoczonej skm-ce i czytam książkę:

sytuacja A: skrypt politechniczny naszpikowany wykresami i zapisem matematycznym

sytuacja B: pokaźne dzieło o psychologii społecznej

Wybierając miejsce specjalnie nie rozglądam się. Wchodząc trzymam książkę w ręku tak by wzbudzić focus ale jednocześnie tak by nie było widać okładki. Chcem wzbudzić wstępną ciekawość. Wybieram jedynie miejsca na widoku i w pobliżu ludzi. Podręcznik znów otwieram pamiętając aby nie było widać okładki.  Staram się by wyraźnie widać było jedynie treść strony na której aktualnie się znajduję. Ludzie zazwyczaj dyskretnie spoglądają co z takim zapałem czytam. Dyskrecja jednak wychodzi większości bardzo słabo tak słabo że nawet nie muszę odrywać oczu od książki by zauważyć tych co niby mimo woli, chwilowo lub ciągle spoglądają na otwartą stronę. Gdy starannie udaję ;) że jestem pochłonięty czytaniem ludziom wydaje się że jest tak naprawdę. Kompletnie nie spodziewają się że biorą udział w eksperymencie dlatego właśnie uznaję go za wiarygodny. Co ciekawe bardziej obawiają się reakcji innych niczym nie zajętych podróżnych na ich gapienie się w to co czytam. Nie czują się skrępowani tym że ja ich spostrzegę ponieważ uznają to za prawie niemożliwe dostrzegając jak bardzo pochłonięty jestem czynnością czytania.  Dwie trasy na uczelnię ćwiczyłem stworzenie takich warunków aż wreszcie uznałem je za prawie labolatoryjne;) Otwarta postawa, wzrok skupiony na treści, wędrujące “w rytm linijek oczy”, od czasu do czasu przewracam strony, czasem przewracam kartki wstecz. Delikatnie przytrzymuję książkę drugą ręką dodatkowo skupiając wzrok obserwatorów. Mina pogodnie zaciekawiona ;) nawet nie wiedziałem wcześniej że potrafię taką oddać;P Od czasu do czasu gest niewerbalne sugrujące ocenę treści, skupienie, chęć zapamiętania, odtwarzania z pamięci itp towarzyszące. Staram się sprawiać wrażenie osoby chwilowo egzystującej w innym świecie.

Niestety wniosek z eksperymentu jest(…)

Wejdź do skmki. Nie spoglądaj na nikogo w przedziale. Spokojnie usiądź i patrz przez okno.  Zmień focus twoich oczu na odbicie w szybie. Następnie wyłap w tym odbiciu twarz osoby z naprzeciwka. Przyjrzyj się tej twarzy oraz całej dostępnej w polu odbicia szyby sylwetce tego człowieka.

Zobacz czy:

1. patrzy się na Ciebie. Jeśli chcesz się przetestować na mistrzostwo nie reaguj:) Jeśli sytuacja ulegnie zmianie zastosuj się do odpowiedniego podpunktu.
2. patrzy przez to samo okno. Może też czytał(a) tego bloga ;P. Poczekaj na zmianę sytuacji lub spróbuj odwrócić uwagę * osoby z szyby.
3. patrzy przez okno po drugiej stronie. Dyskretnie sprawdź czy masz rację. To dopiero wstęp do mistrzostwa. Poczekaj na zmianę sytuacji lub spróbuj odwrócić uwagę *.
4. czyta lub cały czas używa telefonu. Masz problem może innym razem:P lub jeśli jesteś prawdziwym mistrzem spróbuj coś zrobić w jakiś oryginalny sposób.
5. ma zamknięte oczy. A to pech może się uda innym razem, możesz narobić hałasu lub niechcący potrącić nogą lub schylić się bo coś spadło na podłogę tylko nie podglądaj ;PPP tej osoby i ludzi z przedziału oczywiście.
6. patrzy w martwy punkt. Poczekaj na zmianę sytuacji lub spróbuj odwrócić uwagę *.
7. patrzy się na kogoś z przedziału ale nie na Ciebie. Możesz testować mistrzostwo. Wywnioskuj kim jest * osoba na którą patrzy się “człowiek z szyby”. Gdy ostatecznie zbudujesz model po prostu odwróć się i dyskretnie sprawdź czy masz rację:) Jeśli zgadłeś(aś) to jesteś mistrzem! Ważne jest abyś zrobił(a) to możliwie szybko - krótki okres próbkowania może determinować tu stan ustalony. Pamiętaj o zakłóceniach które możesz wprowadzać do otoczenia. W końcu też tam jesteś. Siedzisz i patrzysz się przez okno “pędzącego” pociągu;)

To nie jest takie proste a na pierwszy rzut oka może wydawać się nawet niewykonalne. Dlatego jeśli osiągniesz skuteczność powyżej 50% jesteś mistrzem:). Pamiętaj bądź obiektywny to Ty stawiasz problem rozwiązujesz go i to Ty oceniasz swoje rozwiązania.

Do(…)

Jadę sobie na wykład po którym miałem mieć zaliczenie ćwiczeń z mechaniki płynów. Mam miejsce siedzące i warunki do nauki. Wyciągam zeszyt, z niego 4y rozpykane zestawy, po 5 pięć zadań każdy. Ogólnie obliczenia plus teoria i przeglądam z dumą :) Rysuneczki z komentarzami! napisane w miarę czytelnie! wszystko kolorowe! normalnie bajka w porównaniu z tym co zwykle sporządzam, jeśli wcale to robię… :D
Nagle dosiada się jakaś blondyna. Jako że uczyłem się wtedy mechaniki płynów to w jednostkach troszkę ponad 1600mm, reszta plus minus 850 750 900mm i nie żaden underage … Siedzę tak sobie a ona zagląda w moje notatki, ogląda każdy rysunek od góry do dołu jakby wykładała kreskę na PG i jeszcze się uśmiecha. Wiecie jak to jest jak ktoś Ci w gazetę w autobusie zagląda… skończyłeś czytać stronę, chcesz przewrócić dalej i coś Ci mówi: -a może ona jeszcze czyta… poczekam… ?
I od razu mimowolnie się uśmiechasz:)
Myślę sobie: - ale dobra! mała to mój egzamin i nic Ci do tego, jesteś taka mądra to może mi to wytłumaczysz lepiej niż sam to umiem…
Przewracam strony, coraz więcej wzorów przekształceń oznaczeń wyjaśnień, to już nie podstawówka… rotacje dywergencje, gradienty insze delicje których część społeczeństwa nigdy na oczy nie zobaczy, a ona dalej swoje … ani na chwile się nie rozproszyła lub zniechęciła, cały czas śledzi z zaciekawieniem, z pasją myśliwego:DDD Sam bym się wtedy chciał skupić na tych notatkach co najmniej jak ona. Poprzeglądałem kartki, nic się nie nauczyłem, zmierzyłem ludzi dookoła, bo sytuacja i z odległości musiała wyglądać interesująco, ładnie przeprosiłem zaglądnąłem w modre oczka i wysiadłem na Polibudzie…
Kto to widział żeby na kolorowe notatki! I to z mechaniki płynów świat na głowie stanął … ;)

To przygoda jedna z wielu tego typu … bardzo często zdarza się że jakaś humanistka lub humanista interesują się(…)