Kantorek

Komuś czas zabrano
Wir szczęścia ominął ich domy
Ty pokochaj ich dusze
Ty zaś czcij ich pamięć
Bo przeznaczenie wzrośnie
Na ziemi krwią ich podpisaną dla nas
Godnością związali dla nas śmierć i życie
Szerząc w tłumy nadzieję i wiarę
Dając świadomość, pewność, tożsamość
To o nich myślę gdy w powietrza zapachu
przemijają pory roku
Doceniam wolność nurtem wody
Uśmiecham się gdy horyzont przewyższa me zmysły
Bo to cały spadek cenniejszego nie znam
W nim ścigam pęd wiatru, w nim zbuduję dom